این روزها مصادف است با چهل سالگی جنبش دانشجویی فرانسه در می 1968 .
جنبشی که به تعبیر رهبر آن منتج به شکست تفکر محافظه کاری و بها دادن
به آزادی های بیان و بطور کلی هجو نظم منجمد شد .
هرچند ساختار حکومتی فرانسه تغییر چندانی نکرد ومارشال دوگل محافظه کار
تا یکسال بعد از آن در قدرت ماند.
هفته نامه شهروند امروز بحث های مفصلی راجع به این مساله نوشته .مطالبی
از دانیل کوهن بندیت رهبر جنبش دانشجویی می 1968 ,احسان نراقی ,گفتگو با
احسان شریعتی و چند مطلب از نویسندگان مجله.
بنظر می رسد خطی که به شکل نامحسوس در مطالب این نشریه دنبال می شود
گریزی در انتهای هر مطلب به مقایسه هرچند جزیی و یادی از جنبش دانشجویی در ایران.
اگر چه حرکتهای دانشجویی فی نفسه دارای گرایش عدالت محوری بوده و حمایت از
طبقات ضعیف به اقتضای سن مخاطبان آن در درون آن نهفته است و از این منظر
اشتراکاتی در هردوجنبش می توان یافت ,اما نتیجه مقایسه جنبش هاوحرکات اجتماعی
بدون نگاه به بسترهای آن سردرگمی واتلاف پتانسیل های عظیم اجتماعی است.
بنظر می رسدلازمه این مقایسه ها شناخت دقیق لایه های پایینی و مطالبات لایه های
جنبشی که به تعبیر رهبر آن منتج به شکست تفکر محافظه کاری و بها دادن
به آزادی های بیان و بطور کلی هجو نظم منجمد شد .
هرچند ساختار حکومتی فرانسه تغییر چندانی نکرد ومارشال دوگل محافظه کار
تا یکسال بعد از آن در قدرت ماند.
هفته نامه شهروند امروز بحث های مفصلی راجع به این مساله نوشته .مطالبی
از دانیل کوهن بندیت رهبر جنبش دانشجویی می 1968 ,احسان نراقی ,گفتگو با
احسان شریعتی و چند مطلب از نویسندگان مجله.
بنظر می رسد خطی که به شکل نامحسوس در مطالب این نشریه دنبال می شود
گریزی در انتهای هر مطلب به مقایسه هرچند جزیی و یادی از جنبش دانشجویی در ایران.
اگر چه حرکتهای دانشجویی فی نفسه دارای گرایش عدالت محوری بوده و حمایت از
طبقات ضعیف به اقتضای سن مخاطبان آن در درون آن نهفته است و از این منظر
اشتراکاتی در هردوجنبش می توان یافت ,اما نتیجه مقایسه جنبش هاوحرکات اجتماعی
بدون نگاه به بسترهای آن سردرگمی واتلاف پتانسیل های عظیم اجتماعی است.
بنظر می رسدلازمه این مقایسه ها شناخت دقیق لایه های پایینی و مطالبات لایه های
فوق در هر جامعه ومولفه های همگرایی عمومی در جوامع مورد مقایسه می باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر